Şimdi Başımızı İki Elimizin Arasına Alma Zamanı

Herkes konuşuyor… Nasıl bugüne geldik?.. Nasıl oluyor da 18-19 yaşındaki körpe zihinler, cinayet işleyecek duruma gelebiliyor. Hem de bıçak darbeleriyle,

Şimdi Başımızı İki Elimizin Arasına Alma Zamanı PDR Eğitim Okul

Herkes konuşuyor… Nasıl bugüne geldik?.. Nasıl oluyor da 18-19 yaşındaki körpe zihinler, cinayet işleyecek duruma gelebiliyor. Hem de bıçak darbeleriyle, defalarca. Nasıl oluyor da içleri sevgi ile dolması gereken geçler, nefret ve kin kusuyorlar. Hangi düşünce, onları bu katliamı yapmaya itti.

Şimdi düşünme zamanı…

İyi düşünelim ki çözüm bulalım…

Cinayeti ilk izleğimde aklıma daha önce gördüğüm bir film sahnesi geldi: Gelen misafiri kırmamak için açmak zorunda kaldım istenen diziyi. Kumandanın tuşuna basar basmaz şok oldum. Gözlerim 5 yaşındaki kızımı aradı; çok şükür yanımızda değildi. Çünki, gençlerin yıldızı dizi kahramanı, ani bir hareketle adamı masanın üzerine yatırıp boğazını kesiyordu. Ve bu sahneler çok izlendi…

Normal olmayanlar, normal hale geldi gençlerin beyninde…

Bu yazıyı yazarken saat 19:30 civarı ve tv kanalların birinde haberler sunuluyor. Spikerin sözü: “İzlediği filmdeki sahneyi taklit etmek isteyen 7 yaşındaki kız çocuğu intihar etti… Bu haber hiç yabancı değil, değil mi?

Söyleyin bana kim suçlu?

Televizyonda Malatya’daki cinayetlerin değerlendirildiği bir programdaki konuşmacı, çocuklarımızın-gençlerimizin kandırıldığını, beyinlerinin yıkandığını ve Hıristiyan yapıldıklarını hararetle anlatıyor. Oysa aynı konuşmacı, okullarda din eğitimi verilmesine ve 15 yaşından önce çocukların Kuran kurlarına gönderilmesine de karşı… Ve televizyonda bir reklam: “Yedi yaş çok geç”

Nasıl oluyor da çocuklarımız ve genlerimiz bu hale geldi ha…

İçim kan ağlıyor her gün cinayet işleyen veya arkadaşını bıçakla yaralayan öğrenci haberlerini işitince ve okuyunca.

Sorumlu kim?

- Sorumlu biziz. Sorumlu hepimiz...

- Çocukları ve gençleri manevi değerlerden uzaklaştıranlar,

- Yedi yaşındaki kızın örnek alarak intihar ettiği diziler,

- Şiddeti çocuk ve genlerimizin zihnine pompalayan medya,

- Çocuklarına yeteri kadar zaman ayırmayan anne babalar,

- Etkisi giderek öğrenciler üzerinde azalan öğretmenler,

- Okullarda “psikolojik danışmaları”, “rehber öğretmen” yapma, yapılanması içinde olan YÖK,

- …

- Kim?

- Kim?


Yoksa ben mi? Evet ben… Benim payım ne?. . Ben psikolojik danışman Eşref Bolukçu olarak ne yaptım...

Lütfen, başımızı iki elimizin arasına alıp düşünelim… Kimin, bu yanlışta, katkısı ne?...

Kim çözüm için ne yapıyor?

Bu arada sahildeki binlerce deniz yıldızından birini da olsa denize atan kişilere teşekkür ederim…

Eşref Bolukçu
Psikolojik Danışman

Yorum Yaz

Doğrulama Kodu
Yorumlar

Twitter'da Takip Et

Portal Scripti: Medya İnternet